Zaproszenie na Digital_ia 2014

Czy humanistyka cyfrowa może być nową formą sztuki? Na to pytanie będę starał się odpowiedzieć w swoim wystąpieniu pt.: Humanistyka cyfrowa jako nowa forma sztuki w ramach panelu dyskusyjnego, w którym będę miał okazję uczestniczyć w najbliższą sobotę. W ten weekend w Szczecinie odbędzie się bowiem jedna z najciekawszych imprez w północnej Polsce poświęconych sztuce cyfrowej. Mowa tu o festiwalu Digital_ia 2014, którego kolejna edycja własnie rusza

Digital_ia mają charakter imprezy artystycznej poświęconej szeroko pojętej sztuce cyfrowej. Program festiwalu jest bogaty w różne wydarzenia takie jak wystawy, warsztaty i koncerty. Dyrektorem artystycznym i kuratorem „Digital_iów” jest prof. Piotr Zawojski znany teoretyk i badacz nowych mediów, co samo w sobie może stanowić gwarancje ciekawego wydarzenia.

fsc_Wydarzenia_PANEL_DYSKUSYJNY_Definiowanie_sztuki_i_kultury_digitalnej_POZIOM_1_Digital_ia_2014

Panel dyskusyjny, w którym będę uczestniczył zatytułowany jest Definiowanie sztuki i kultury digitalnej odbędzie się 22.03.2014 (Sobota) o godz. 18:13, w klubie 13 muz , Elefunk The Club. W panelu wezmą udział Piotr Zawojski, który opowie o definiowaniu sztuki i kultury digitalnej, Piotr Celiński zaprezentuje problematykę matematyczno-elektrycznych fundamentów kultury cyfrowej, z koleji Ewa Wójtowicz opowie o sztuce postinternetowej, a Bartosz Kłoda-Staniecki scharakteryzuje kwestie związane ze sztuką cybernetyczną i estetyzacja ciała. Więcej informacji znaleźć można na stronie festiwalu Digital_ia

W imieniu organizatorów i swoim serdecznie zapraszam wszystkich zainteresowanych !!!

Abstrakt swojego wystąpienia zamieszczam poniżej.

Humanistyka cyfrowa jako nowa forma sztuki

Współczesna kultura funkcjonuje w symbiozie z nowymi cyfrowymi technologiami. Oddają to metafory, których używa się do jej opisu. Określa się ją jako kulturę konwergencji (H. Jenkins), bazę danych (L. Manovich), społeczeństwo sieciowe, realną wirtualność (M. Castells) czy netokrację (A. Bard, J. Soderqvist). Jest to kultura, w której relacje międzyludzkie są mediowane i transkodowane przez cyfrowe technologie zarówno w wersji software, jak i hardware. W odpowiedzi na przemiany współczesnej kultury w ciągu ostatnich kilku lat na gruncie nauk humanistycznych zachodzi istotna zmiana paradygmatu, którą określa się mianem humanistyki cyfrowej. Zasadniczą przesłanką tego nowego nurtu jest wykorzystanie w nauce o człowieku narzędzi cyfrowych i oprogramowania. Badania oparte o software pozwalają gromadzić i przetwarzać bezprecedensowe ilości informacji pochodzących ze śladów cyfrowych zostawianych w sieci. Pozwala to na rozwijanie nieznanych dotąd metod i teorii badawczych takich, jak analityka kulturowa (L. Manovich) i nowa nauka sieci (A. L. Barabasi). Humanistyka cyfrowa nie tylko w nowy sposób bada rzeczywistość człowieka, ale wykorzystuje także nowe sposoby komunikacji naukowej. Zasadniczą podstawą projektów digital humanities przestaje być tradycyjnie pojmowany tekst, a zaczyna nim być wizualizacja. Przy czym stosowana tu wizualna forma prezentacji informacji często bazuje na elementach powszechnie występujących we współczesnej sztuce cyfrowej: hybrydyczności, interaktywności, bazodanowości, konektywności i partycypacji. Poszczególne projekty i realizacje tworzone przez cyfrowych humanistów pełnią funkcję poznawczą, ale eksperyment estetyczny stają się jedną z integralnych metod wykorzystywaych w procesie badawczym. W swoim wystąpieniu chciałbym przyjrzeć się bliżej estetycznej stronie projektów humanistyki cyfrowej i zastanowić się nad tym czy nie staje się ona nową formą sztuki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *