Polska humanistyka cyfrowa. Od akademii do THATCampu.

Kilka tygodni temu w Lublinie odbyły się dwa ciekawe wydarzenia dotyczące współczesnych kontekstów kulturowych cyfrowych mediów: THATCamp i konferencja Zwrot cyfrowy w humanistyce. Oba wydarzenia miały inną formę i na swój specyficzny sposób opowiadały o współczesnej cyfrowej kulturze.

THATCamp (organizowany przez Teatr NN, Fundację 5 Medium, portal Historia i Media, portal Wiedza i Edukacja) przeniósł na polski grunt amerykański model luźnych spotkań. Ideą THATCampu jest stworzenie pola refleksji i wymiany poglądów na temat relacji humanistyka-nowe technologie. Dodatkowo nieformalny charakter imprez tego typu umożliwia jak najszersze otworzenie się na różne środowiska wykorzystujące cyfrowe media do swoich działań. Dlatego też w lubelskiej imprezie uczestniczyli naukowcy, ludzie z instytucji nienaukowych (galerie, biblioteki, muzea, archiwa ) jak również ludzi nie reprezentujący żadnej instytucji, którzy interesują się nowymi mediami, wykorzystują je lub po prostu chcieli wymienić się poglądami na ich temat.

Konferencja „Zwrot cyfrowy w humanistyce” została zorganizowana przez Instytut Kulturoznawstwa UMCS i Uniwersyteckie Centrum Zdalnego Nauczania i Kursów Otwartych UMCS. Sympozjum miało charakter naukowy i pozwoliło na spotkanie i wymianę poglądów naukowcom badającym lub wykorzystującym w swoich badaniach cyfrowe technologie sieciowe. Konferencja była również wydarzeniem sieciowym. Całość obrad transmitowana była online, komentowana na portalach społecznościowych (Twitter, Facebook), nagrywana audio i wideo, a także wykorzystana wirtualne światy do komunikacji i wystąpień (SL). Pozwoliło to na stworzenie przestrzeni hybrydowej, gdyż dzięki takiemu podejściu w dyskusji mogły brać udział osoby z całej Polski (świata?) oglądając ją na żywo w sieci i zadając pytania, dyskutując z prelegentami za pomocą portali społecznościowych bez konieczności fizycznej obecności na sali.

Wśród wielu prezentacji moją uwagę przykuły szczególnie te poświęcone praktycznym wykorzystaniom narzędzi cyfrowych w pracy humanisty oraz prezentacje analizujące implikacje metodologiczne i teoretyczne jakie wiążą się z nowym, kształtującym się jeszcze paradygmatem humanistyki cyfrowej. Moim zdaniem właśnie ta praktyczna strona, omawianie konkretnych technologii, aplikacji i narzędzi oraz możliwości i zagrożeń jakie one ze sobą niosą odróżniała konferencję „Zwrot cyfrowy w humanistyce” od innych humanistycznych, czy nowo medialnych konferencji organizowanych w naszym kraju.

Ponieważ miałem przyjemność aktywnie uczestniczyć w organizacji obu wydarzeń nie chcę specjalnie się rozpisywać na ten temat i dokonywać oceny zaprezentowanych przedsięwzięć. Wszystkim zainteresowanym polecam stronę konferencji, gdzie udostępnione są na otwartych licencjach nagrania wystąpień i dyskusji w wersji audio i video. Korzystając z tych materiałów każdy może wyrobić sobie własne zdanie na temat konferencji.

Poniżej zamieszczam swoją prezentację z THATCampu, w której opowiadałem o badaniu seriali TV za pomocą cyfrowych aplikacji do wizualizacji danych oraz prezentację, nagranie video i audio mojego wystąpienia z konferencji „Zwrot cyfrowy w humanistyce”

Polecam również relacje i refleksje zainspirowane konferencją:
Zwrot cyfrowy w humanistyce. Papierowe notatniki versus Second Life
Zwrot (THAT)Campowy w humanistyce

Audycja Akademickiego Radia Kraków Radiofonia na temat konferencji

Blog Anny Nacher

Inne:
Jak mógłby wyglądać bunt humanistów?

One comment on “Polska humanistyka cyfrowa. Od akademii do THATCampu.
  1. Pingback: Pierwsza książka o humanistyce cyfrowej | Bomba.Blog

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *